Sztuka bizantyjska i kultura dawnego Rzymu i Grecji

Sztuka bizantyjska jest połączeniem sztuki greckiej oraz rzymskiej, wywodzi się z przeszłej sztuki starochrześcijańskiej. Właściwością specyficzną jest bogactwo ozdób. Rozwój tej sztuki ma prężne więzi z polityką imperium bizantyjskiego. Rozwijane jest przez chrześcijaństwo. Zaspokaja potrzeby władz świeckich oraz prezentuje kult dworski. Głównym miejscem rozwoju tej sztuki był Konstantynopol, a swoim obrębie objęła pełną Grecję. Sztuka bizantyjska najwięcej swoich specyficznych szczegółów posiada w malarstwie, rzemiośle oraz architekturze. Jednym z ciekawych przykładów tej sztuki jest Kościół Hagia Sophia, w Konstantynopolu, który opisuje legendarne szczegóły takie jak: okręgi, kwadraty, krzyże greckie, czy ośmioboki.

 

Sztuka dawnej Grecji

 

Rzemiosło starożytnej Grecji przysługuje na wiek X oraz XI przed nowoczesną erą. Stanowi przejściowy detal do sztuki archaicznej. To, co było słynne w ówczesnym okresie to rzeźby. Największe dzieła powstały za czasów Peryklesa. Odznaczały się prostotą. Do kultowych dzieł wolno zakwalifikować posągi Kuros z Wyspy Melos, Amazonki, Dyskobola, lub Grupy Laokona. Rzeźbiarze ujawniali naturalność oraz prawdziwość ludzi pozujących nie tylko w ruchu, jakkolwiek i w spoczynku. Potrzebowali zaprezentować rzeczywiste odniesienie do człowieka. Kultowymi rzeźbiarzami byli głównie grecy. Takie popularności jak Fidiasz, Lizyp, Praksyteles odnieśli w ówczesnych latach spore osiągnięcia rzeźbiarskie. Także malarstwo zasłynęło swoimi dziełami. Niezwykle wielokrotnie malowano wzory na wazach wypalanych w piecu. Naczynia te służyły nie jedynie do powszedniego użytku, ale oraz także na uroczystości. Charakterystyczne wazy to te, które są wykonane na czerwonym tle z czarna dekoracją i detale brązowe bądź też purpurowe. Znacznie następnie technika ta zmieniła się oraz kompozycje malowano odwrotnie.

 

Sztuka antycznego Rzymu

 

Kunszt starożytnego Rzymu przypada na czas V oraz VI wieku przed obecną erą. Obejmował całą Italię. Rzymianie zostali nazwani espritami architektury. Używali do własnych budynków łuki. Modne budowle jak Panteon, Koloseum, Bazylika są legendarne do dziś ze swojej świetności i licznych szczegółów architektonicznych. Rzeźby powstawały na bazie helleńskich schematów. Naśladowali ich w dziedzinie kultury, antyków, malarstwa. Rzeźba realizowała dla nich ważną rolę. Powodowała uczczenie danej osoby, która zasłużyła się czymś renomowanym dla kraju. Przykładami takich posagów są cesarz Oktawian August czy Marek Aureliusz. Inną formą są też płaskorzeźby. Odtwarzają one w szczegółach istotne wydarzenia historyczne. Jednym z takich płaskorzeźb jest ołtarz na Polu Marsowym. Jeżeli chodzi o malarstwo to było ono ozdobą domów, budynków, warsztatów pracy. Stosowano w nich style pompejańskie, innymi słowy różnego typu pejzaże, szablony architektoniczne, sceny na tle krajobrazu. Obrazy były barwne, a górowały tam odcienie białe, żółte, czerwone i zielone.